Kumkuat (kumquat), anavatanı Çin olan, günümüzde Akdeniz ikliminde de yetiştirilen küçük bir turunçgil meyvesidir. Boyu genellikle zeytin ya da iri üzüm tanesi kadardır. Dışı parlak turuncu renkte, içi ise segmentli ve çekirdekli yapıdadır. Kumkuatı özel kılan en önemli özelliği, kabuğunun yenilebilir ve tatlı, iç kısmının ise ekşi ve aromatik olmasıdır.
Kumkuat kabuklu yenir ve hatta doğru tüketim şekli de budur. Diğer turunçgillerin aksine kabuğu kalın, acı ve sert değildir; aksine ince, aromatik ve doğal olarak tatlıdır. Kumkuatı kabuğunu soymadan yemek, meyvenin gerçek lezzet dengesini ortaya çıkarır.
Kumkuatın kabuğu tatlı, içi ise ekşidir. Bu iki zıt tadın aynı anda ağızda buluşması, kumkuata karakteristik lezzetini verir. Kabuk soyulursa geriye sadece yoğun ekşilik kalır ve meyve olması gerektiği gibi dengeli hissedilmez.
İyice yıkanmalıdır: Kabuk yenildiği için üzerindeki mum veya tarım kalıntılarından arındırılmalıdır.
Ağızda hafifçe ezilmelidir: Kumkuatı direkt yutmak yerine dişlerle hafifçe bastırarak kabuğun yağlarının açığa çıkması sağlanır. Bu, aromayı artırır.
Çekirdekler çıkarılabilir: Çekirdekler acımsı tat verebilir; istenirse yenmeden önce çıkarılabilir.
Kumkuat kabuksuz yenebilir ama bu önerilen bir yöntem değildir. İç kısmı tek başına oldukça ekşi olduğu için:
Tat dengesi bozulur.
Meyve olduğundan daha sert ve keskin algılanır.
Kumkuatın karakteristik aroması kaybolur.
Bu nedenle kabuksuz tüketim genellikle reçel veya marmelat yapımında, acılığı ve ekşiliği kontrol etmek için tercih edilir.
Şunlara da göz atın;
Evde kumkuat nasıl yetiştirilir?