Şileki tatlısı, özellikle Adıyaman ile özdeşleşen ve kökeni eskiye dayanan geleneksel bir un tatlısıdır. Bazı bölgelerde şileki, şilek tatlısı ya da şilek helvası adıyla da bilinir. Temel olarak un, yağ ve şerbet birleşimine dayanır; ancak yapım tekniği ve kıvamı onu sıradan un helvasından ayırır.
Şerbetli tatlıların püf noktaları, lokma tatlısının püf noktaları ve kadayıf tatlısının püf noktalarına da göz atın.
Şileki tatlısında un, .ok koyu kavrulmamalıdır. Hafif krem rengi yeterlidir. Fazla kavrulan un tatlının hem rengini hem de aromasını ağırlaştırır.
Tereyağı kullanılıyorsa, yanık olmamasına dikkat edilmelidir. Köpükler alınmalı, yağ berrak hâle gelmelidir. Bu, tatlının pürüzsüz ve temiz aromalı olmasını sağlar.
En önemli püf noktalarından biri: Şerbet sıcak, unlu karışım sıcak olmalıdır. Soğuk şerbet eklenirse, tatlı topaklanır ve kıvam bozulur. Şileki tatlısı, hızlı değil, sabırla pişirilir. Kısık ateşte sürekli karıştırılmalıdır. Bu yöntem, dibe tutmayı önler ve tatlının ipeksi dokusunu oluşturur.
Doğru kıvam, kaşıktan akışkan ama bütün halinde dökülmelidir. Çok koyu olursa sertleşir. Çok sıvı olursa şerbetli helva gibi olur. Gerekirse birkaç kaşık sıcak su veya şerbetle ayarlama yapılabilir. Piştikten sonra, 5–10 dakika dinlendirilmelidir. Servisten önce hafif toparlanır. Bu, tatlının tam lezzetine oturmasını sağlar.