Bursa cantığı, Bursa mutfağına özgü, Osmanlı döneminden günümüze ulaşmış köklü bir hamur işidir. Görünümü ve yapım tekniğiyle pideyi andırsa da, hamuru, iç harcı ve sunum şekli bakımından kendine has bir lezzettir. En belirgin özelliği; yuvarlak, kenarları yüksek ve içi açık şekilde hazırlanması ve ortasına yerleştirilen etli harcıyla fırında pişirilmesidir. Bursa cantığı, özellikle Cumalıkızık ve çevresinde geleneksel yöntemlerle yapılmasıyla bilinir.
Bursa cantığı; mayalı hamurdan yapılan, ortası çukur bırakılan ve bu çukura çiğ kıymadan hazırlanan etli bir harç konularak fırında pişirilen yöresel bir yemektir. Cantık, lahmacun ya da pideden farklı olarak daha kalın hamurlu, küçük porsiyonlu ve tek kişilik hazırlanır. Kenarlarının kalın olması, iç harcın pişerken hamurun içine akmasını engeller ve lezzetin içeride yoğunlaşmasını sağlar.
Yuvarlak şekillidir ve genellikle avuç içi büyüklüğündedir. Kenarları yüksek, ortası açıktır. Mayalı hamur kullanılır. İç harç önceden pişirilmez, çiğ olarak hamurun ortasına konur. Taş fırında veya yüksek ısıda pişirilir. Tek porsiyonluk servis edilir.
Bursa cantığı genellikle; sıcak servis edilir. Yanında ayran, yoğurt veya salata ile tüketilir. Kahvaltıda, öğle veya akşam yemeğinde tercih edilebilir. Sokak lezzeti olarak da oldukça yaygındır.
Lahmacun: İnce hamurlu ve harcı yayılmıştır; cantık ise kalın hamurlu ve çukurludur.
Pide: Uzun şekillidir; cantık yuvarlaktır.
Develi cıvıklısı: Harcı daha sulu ve yaygındır; cantığın harcı daha yoğun ve ortadadır.
Şunlara da göz atın;
Develi cıvıklısı içinde ne var?
Kıymalı pide hamuru nasıl olmalı?