Mürdüm eriğinin doğal suyu, reçelin şerbetinin oluşması için çoğu zaman yeterlidir. Meyvelerin bir süre şekerle dinlendirilmesi, pişirme sırasında ekstra sıvı kullanımını gereksiz hâle getirir. Reçelin daha yoğun ve meyvemsi bir tada sahip olması için susuz pişirme yöntemi tercih edilir. Tencerede yeterli miktarda şerbet oluşmadığı görülürse pişirme sırasında kontrollü şekilde az miktarda su ilave edilir.
Mürdüm eriği reçeline genellikle ayrıca su eklenmez. Erikler şekerle bekletildiğinde kendi suyunu bırakır. Bu meyve suyu, reçelin pişmesi için çoğu zaman yeterlidir. Su eklenmemesi, mürdüm eriğinin doğal aromasının daha yoğun kalmasını sağlar. Ayrıca reçelin daha kısa sürede kıvam almasına yardımcı olur. Bu nedenle klasik mürdüm eriği reçelinde su kullanılmadan pişirme tercih edilir.
Erikler yeterince sulu değilse tencereye çok az miktarda su eklenebilir. Özellikle tam olgunlaşmamış veya fazla bekletilmeden pişirilen eriklerde buna ihtiyaç duyulabilir. Bu durumda 1 kilo erik için yaklaşık yarım çay bardağı su yeterli olabilir. Fazla su eklenmesi, reçelin kaynama süresini uzatabilir. Ayrıca reçelin kıvamının oluşması daha uzun sürebilir. Bu nedenle su gerekiyorsa az miktarda eklenmesi daha uygun olur.
Mürdüm erikleri önce şekerle birkaç saat bekletilerek suyunu bırakması sağlanır. Erikler yeterince suyunu bıraktığında doğrudan tencereye alınarak pişirilebilir. Pişirme sırasında meyveler kendi suyunu ve şekerden oluşan şerbeti kullanır. Bu yöntem reçelin renginin ve meyve aromasının daha belirgin olmasına yardımcı olur. Kıvam koyulaşmaya başladığında su eklemek yerine pişirme süresine dikkat edilir. Kısacası, mürdüm eriği reçeline normal şartlarda su konmaz; gerekirse çok az su eklenir.
Şunlara da göz atın: