Çorbanın lezzetinin temeli, tavuk suyudur. Tavuk, defne yaprağı, tane karabiber, bir diş sarımsak ve yarım soğanla kısık ateşte haşlanmalıdır. Tavuk fazla kaynatılırsa lifleri sertleşir; bu yüzden haşlama süresi genelde 30–35 dakika yeterlidir. Haşlama sonrası suyu süzülüp kullanılmalı, eti küçük parçalara ayrılmalıdır.

Pirinç, çorbanın hem kıvamını hem de doyuruculuğunu sağlar. Baldo veya osmancık pirinç tercih edilir. Pirinç önce yıkanmalı ve nişastası giderilmelidir; aksi takdirde çorba fazla koyulaşır. Pirinçler yumuşayıp açıldığında terbiyenin eklenmesi gerekir.

Muradiye çorbasının karakteristik özelliği, yoğurtlu terbiyesidir. Terbiye genellikle şu şekilde yapılır: 

1 su bardağı yoğurt

1 yumurta sarısı

1 yemek kaşığı un

Biraz limon suyu veya sirke (kesilmemesi için) Bu malzemeler iyice çırpılarak pürüzsüz hale getirilir. Terbiye eklenmeden önce çorba suyundan birkaç kaşık sıcak su alınıp terbiyeye karıştırılır (ısıl dengeleme). Bu adım, yoğurdun kesilmesini engeller.

Servis öncesi küçük bir tavada tereyağı eritilir. İçine nane ve toz kırmızı biber eklenir, kısa süre kızdırılır. Bu karışım çorbanın üzerine gezdirilerek hem renk hem aroma katılır.

Terbiye doğrudan kaynayan çorbaya eklenmez. Önce çorbanın altı kısılır, ardından terbiyeyi azar azar ve sürekli karıştırarak eklemek gerekir. Aksi halde yoğurt kesilir, çorba pütürlü görünür. Muradiye çorbası çok yoğun olmamalı; kaşıktan dökülebilecek kadar akışkan bir yapıda olmalıdır. Kıvam fazla koyuysa biraz sıcak tavuk suyu eklenebilir. Tuz, terbiyeden sonra eklenmelidir; çünkü yoğurtla pişen çorbalarda tuz erken konursa kesilmeyi hızlandırır. Çorba sıcak servis edilmelidir; yeniden ısıtılacaksa kısık ateşte, karıştırarak ısıtılmalıdır.