Meyveleri una bulamak kekte dibe çökme sorununu büyük ölçüde azaltır. Doğranmış meyveleri tarifte kullanacağınız undan bir iki yemek kaşığı ile kaplayın. Un, meyvenin yüzeyini kurutarak hamurun içinde tutunmasını sağlar. Bu yöntem özellikle kiraz, vişne ve yaban mersini gibi sulu meyvelerde etkilidir. Fazla unu silkelemek, kek dokusunun sertleşmesini önler. Böylece meyveler kekin her diliminde dengeli şekilde dağılır.

Kek hamurunun kıvamı meyvelerin dengede kalmasında çok önemlidir. Çok akışkan bir hamur, meyvelerin hızla dibe çökmesine neden olur. Hamur, spatuladan ağır ağır düşecek yoğunlukta olmalıdır. Gerekirse tarifteki süt ya da sıvı miktarı çok az azaltılabilir. Yoğun kıvam, meyveleri askıda tutan bir yapı oluşturur. Bu sayede pişme sırasında meyveler yer değiştirmez.

Meyveleri hamura tek seferde eklemek yerine katmanlama yöntemi kullanabilirsiniz. Kalıba önce sade hamurun yarısını dökün. Ardından meyvelerin bir kısmını serpiştirin. Kalan hamuru ekleyip üstüne tekrar meyve koyun. Bu teknik, meyvelerin ağırlığını eşit dağıtır. Sonuçta kekin altı da üstü de meyveli olur.

Meyvelerin boyutu dibe çökme ihtimalini doğrudan etkiler. Çok iri doğranmış meyveler hamuru daha kolay deler. Meyveleri mümkün olduğunca küçük ve eşit parçalara ayırın. Küçük parçalar hamur içinde daha iyi tutunur. Aynı zamanda kek kesildiğinde daha estetik görünür. Lezzet her lokmada dengeli hissedilir.

Kek kalıbını önceden doğru şekilde hazırlamak da önemlidir. Kalıbı sadece yağlamak yerine hafifçe unlamak fayda sağlar. Bu işlem kekin hamur yapısını dengeler. Isı dağılımı daha kontrollü olur. Dengeli pişme, meyvelerin aniden dibe inmesini önler. Kek daha düzgün bir form kazanır.

Fırın sıcaklığı meyveli keklerde kritik bir faktördür. Çok yüksek ısı, hamurun hızla kabarmasına neden olur. Hamur kabarırken meyveler ağırlıklarıyla aşağı iner. Orta dereceli ve sabit bir fırın sıcaklığı tercih edilmelidir. Genellikle 170–175 derece ideal kabul edilir. Böylece kek yavaş ve dengeli şekilde pişer.