Pastane vitrinlerinde görmeye alışkın olduğumuz tatlıları evde kendi ellerimizle hazırlarken, harca eklenecek tek bir farklı malzeme yemeğin tüm karakterini baştan aşağı yeniden tanımlayabiliyor. Elmalı turtanın iç harcına eklenen ve dış görünüşüyle başlangıçta pek dikkat çekmeyen ayva tatlının tüm çehresini değiştiriyor. Çiğ haliyle sert ve oldukça ekşi olan bu meyve, fırında veya ocakta ısı gördüğü an yumuşayarak elmanın şekerli dokusuyla kusursuz bir kontrast oluşturuyor. Aynı bitki ailesinin üyeleri olan bu iki meyvenin fırındaki muazzam kimyasal uyumu, hamur işi severlere benzersiz bir aroma ve görsel şölen sunuyor.
Elmalı turtanın iç harcını zenginleştiren ayva, dışarıdan bakıldığında başlangıçta çok fazla ilham vermeyebilir. Bu meyve, ilk etapta hassas bir turta hamurunun içerisine girmek için uygun bir aday gibi görünmez. Ancak ayvanın dış kabuğunun altında, ısı ile temas ettiğinde ortaya çıkmayı bekleyen muazzam bir koku ve aroma potansiyeli gizlidir. Doğru tekniklerle işlendiğinde bu sert meyve, elmalı turtanın o klasik yapısını bozmadan dolguya yoğun ve zengin bir katman eklemenin en doğal yolu olarak öne çıkar.
Ayvayı elmalı turtanın içinde bu denli eşsiz ve özel kılan en büyüleyici özelliklerden biri, pişme esnasında geçirdiği renk ve doku değişimidir. Çiğ olarak doğrandığında soluk fildişi renginde olan ayva etleri, şekerle birlikte ocakta haşlandığında veya fırınlandığında adeta sihirli bir şekilde koyu yakut kırmızısına dönüşür. Bu renk değişimi, turtanın dilimlendiğinde görsel olarak göz alıcı ve sofistike görünmesini sağlar. Isı gördükçe sertliğini kaybeden ve ipeksi bir yumuşaklığa kavuşan ayva parçaları, elmanın fırında fazlaca yumuşayan yapısına karşı mükemmel bir dokusal denge kurar.
Ayva ve elmanın aynı turta kalıbı içerisinde bu kadar büyük bir uyum yakalamasının arkasında tesadüfler değil, köklü bir botanik akrabalık yatmaktadır. Her iki meyve de botanikte "Rosaceae" yani Gülgiller ailesinin birer üyesi olduğu için, aromalarında ve kokularında birbirini tamamlayan ortak nüanslar barındırırlar. Bu genetik benzerlikler, meyveler fırında birlikte piştiğinde ve sularını saldığında daha da belirginleşerek birbirlerinin lezzetini gölgelemeden yukarı taşır. Ayvanın doğasında bulunan o baskın, çiçeksi ve hafif parfümsü koku, elmanın keskin ve meyvemsi tatlılığıyla birleştiğinde ortaya hayranlık uyandıran bir lezzet çıkar.
Ayvayı elmalı turtaya doğrudan çiğden eklemek, elma ile pişme süreleri farklı olduğu için turtanın içinde sert kalmasına neden olabileceğinden özel bir ön pişirme tekniği uygulanmalıdır. Ayvalar turtaya dahil edilmeden önce kabukları soyulup doğranmalı ve şekerli bir şerbet ya da meyve suyu içerisinde hafifçe haşlanarak yumuşatılmalıdır. Bu ön haşlama işlemi meyvenin hem o meşhur yakut rengini almasını sağlar hem de klasik elmalı turta dokusuna uyum sağlayacak pürüzsüzlüğe ulaşmasını kolaylaştırır. Tamamen soğutulan ve fazla suyundan arındırılan aromatik ayva parçaları, elmalı harçla harmanlanıp hamurun kalbine yerleştirildiğinde fırından çıkacak olan sonuç tam anlamıyla bir gastronomi şöleni olacaktır.
Şunlara da göz atın: