Muhlamanın lezzeti büyük ölçüde kullanılan peynirin kalitesine bağlıdır. En iyi sonuç için Trabzon veya Rize bölgesine özgü kolot ya da mıhlama peyniri tercih edilmelidir. Bu peynirler kolay erir ve uzayan o meşhur “iplik iplik” kıvamı verir. Farklı peynirlerle deneme yaparsanız, sonuç hem kıvam hem de tat açısından değişebilir.

Gerçek muhlamanın sırrı tereyağında gizlidir. Tereyağının tuzsuz, köy tipi ve mümkünse sarı renkte olması yemeğe mükemmel bir aroma katar. Yağı eritirken yakmamaya dikkat edin, çünkü yanık tereyağı muhlamanın tadını acılaştırabilir. Yağın yüzeye çıkması, muhlamanın tam kıvamında piştiğini gösterir.

Tereyağında mısır ununu hafif altın rengi alana kadar kavurmak gerekir. Bu işlem, muhlamaya hem lezzet hem de güzel bir koku kazandırır. Unu az kavurursanız hamurumsu bir tat kalır, fazla kavurursanız yanık bir aroma oluşur. Kavurma sırasında sürekli karıştırmak topaklanmayı önler. Sabırla kavurmak, sonucun pürüzsüz olmasını sağlar.

Muhlamaya su eklerken kaynar su kullanmak en doğrusudur. Soğuk su, tereyağını ve unu birbirinden ayırabilir ve karışımın kıvamını bozar. Kaynar su, mısır ununun homojen bir şekilde açılmasını sağlar. Eklerken azar azar döküp karıştırmak topaklanmayı önler. Bu adım, muhlamanın kıvamını tam yerinde tutar.

Peynirin erken ya da geç eklenmesi kıvamı etkiler. Su ve mısır unu karışımı kıvam aldıktan sonra peynir eklenmelidir. Çok erken koyarsanız peynir topaklanabilir, geç koyarsanız tam erimez. Peynir eklendikten sonra kısık ateşte karıştırmadan erimesini bekleyin. Bu sayede uzayan, akışkan bir muhlama elde edersiniz.

Muhlama en güzel, ocaktan alındıktan hemen sonra yenir. Bekledikçe peyniri sertleşir ve uzama özelliğini kaybeder. Servis sırasında karıştırmadan, tereyağının üstte kalmasına özen gösterin. Yanına sıcak mısır ekmeği ya da taze ekmek dilimleri çok yakışır. Sıcak ve taze muhlama, Karadeniz’in gerçek ruhunu sofraya taşır.