Dana etinin tartışmasız en yumuşak ve en değerli bölgesi bonfile olarak kabul edilir. Hayvanın sırt kısmında, böbrek yatağının hemen altında bulunan bu bölge, kas yapısı olarak neredeyse hiç çalışmadığı için yağsız ve yumuşacıktır. Lif oranı çok düşük olan bonfile, doğru mühürleme tekniğiyle pişirildiğinde bıçak gerektirmeyen bir kıvama ulaşır. Az yağlı bir yapıda olduğu için aşırı pişirilmemesi, içindeki suyun korunması lezzet açısından kritiktir.

Bonfileden hemen sonra gelen ve lezzet tutkunlarının favorisi olan antrikot, dana sırtının orta kısmından elde edilir. Onu bonfileden ayıran en büyük özellik, içerisindeki "mermerleşmiş" yağ dokusudur. Pişme esnasında bu yağların erimesi, ete olağanüstü bir aroma ve sululuk kazandırır. Izgara ve döküm tava için en ideal seçenek olan antrikot, yağlı dokusu sayesinde kurumaya karşı daha dirençlidir. Etin orta kısmında bulunan yağ katmanı, gerçek bir antrikotun kimlik kartı gibidir.

Antrikotun hemen arkasından gelen sırt bölgesine kontrfile adı verilir. Bonfileye göre biraz daha sert, ancak antrikota göre daha az yağlı bir dokuya sahiptir. Doğru dinlendirme süreçlerinden geçtiğinde mükemmel bir steak alternatifine dönüşür. Kontrfileyi pişirirken kenarındaki yağ tabakasını üzerinde bırakmak, etin kendi yağıyla lezzetlenmesini sağlar. Özellikle biftek severler için hem ekonomik hem de oldukça tatmin edici bir seçimdir.

Dananın arka bacak kısmından elde edilen nuar, yağsız ve sinirsiz yapısıyla dikkat çeker. Doğrudan ızgara için bonfile kadar yumuşak olmasa da, özellikle haşlama ve rosto yapımında muazzam sonuçlar verir. Uzun süre, düşük ısıda veya kendi suyunda piştiğinde lifleri tel tel ayrılan bir yumuşaklığa kavuşur. Eğer diyetinize dikkat ediyor ve yağsız ama yumuşak bir et arıyorsanız, nuar bölgesi sizin için en doğru seçenek olacaktır. Soslu et yemeklerinde ve soğuk sandviçlerde bu bölge sıkça tercih edilir.

Şunlara da göz atın:

Dana Etinden Yumuşak Kavurma Nasıl Yapılır?

Dana Yürek Ne Kadar Sürede Pişer?

Kuşbaşı Etin Yumuşak Olması İçin Ne Yapmak Gerekir?