Mevsiminde alınan taze balıkları ilerleyen dönemlerde de lezzetle tüketebilmek için dondurucu ortamı mükemmel bir depolama alanı sunar. Fakat balığın yapısındaki hassas doku ve yağ dengesi, dondurucuda uzun süre kaldığında yanıklara ve tat değişimlerine yol açabilir. Bu sebeple balıkların dondurucuya girmeden önce pul ve iç organlarından tamamen arındırılması tazelik süresini doğrudan etkiler. Yağlı balık türleri dondurucuda daha kısa sürede tüketilmesi gerekirken, az yağlı balıklar daha uzun süre yapısını koruyabilir. Paketleme esnasında hava ile temasın tamamen kesilmesi ve dondurucu ısısının sabit tutulması lezzet kaybını önlemenin anahtarıdır. Siz de balık türlerine uygun saklama sürelerine uyarak mutfağınızda her zaman taptaze deniz ürünleri hazırlayabilirsiniz.
Balığı dondurucuya kaldırmadan önceki en temel kural, üzerindeki pulların, solungaçların ve iç organların doğru şekilde temizlenmesidir. Ayıklanmadan dondurucuya konulan balıklar kısa sürede içten içe acılaşır ve tazeliğini kaybeder. Temizlenen balıklar bol soğuk suyla yıkandıktan sonra kağıt havlu yardımıyla üzerindeki tüm nemden arındırılmalıdır. Etin üzerinde kalan ıslaklık, dondurucuda buz kristallerine dönüşerek balık dokusunun parçalanmasına yol açar. Tamamen kurulanan balıklar dondurucu koşullarına hazır hale getirilerek lezzet kaybının önüne geçilir.
Hamsi, palamut, somon ve sardalya gibi yağ oranı yüksek balıklar dondurucuda saklanırken zamanlamaya ekstra dikkat edilmelidir. Yağlı balıkların dokusundaki yağlar dondurucu ortamında bile yavaşça değişime uğradığı için saklama süresi sınırlıdır. Bu tarz balıkların tazeliğini ve lezzetini kaybetmemesi için birkaç ay içerisinde tüketilmesi tavsiye edilir. Belirlenen sürenin aşılması durumunda balık etinde kuruma, tat bozulması ve rahatsız edici kokular meydana gelebilir. Bu nedenle yağlı balıkları dondurucuya koyarken üzerine tarih etiketi yapıştırmak pratik bir çözümdür.
Levrek, çupra ve mezgit gibi az yağlı beyaz etli balıklar dondurucuda dayanıklılık açısından oldukça avantajlıdır. Yağ oranlarının düşük olması, etin dondurucu koşullarında daha uzun süre bozulmadan ve lezzetini koruyarak kalmasını sağlar. Yağlı balıklara kıyasla bu türler dondurucuda daha uzun aylar boyunca güvenle saklanabilir. Yine de bu sürenin uzaması etin nemini kaybetmesine ve pişerken sertleşmesine neden olabilir. Doğru paketlenen az yağlı balıklar çıkarıldığında ilk günkü tazeliğini ve yumuşak dokusunu korur.
Balığın dondurucu içerisinde lezzetini kaybetmesini önleyen en önemli adım hava ile temasının tamamen kesilmesidir. Temizlenip kurulanan balıklar streç filmle sıkıca sarılmalı ya da kilitli vakum poşetlerine konarak içerisindeki hava çekilmelidir. Hava alan paketlerde dondurucu yanığı oluşur ve balık eti süngerimsi, lezzetsiz bir kıvama bürünür. Pişirilmek istendiğinde ise balık kesinlikle sıcak suya veya mikrodalgaya konmamalı, buzdolabının alt rafına alınarak yavaşça çözdürülmelidir. Doğru çözdürülen balıklar dokusunu kaybetmeden pişirmeye hazır hale gelir.
Şunlara da göz atın:
Palamut Buzlukta Nasıl Saklanır?