Armut reçeli sulu kaldığında içerisine doğrudan ekstra şeker eklemek yerine mevcut sıvıyı azaltmak daha doğru bir yöntemdir. Reçel pişerken yüzeyde biriken köpüklerin alınması, daha berrak ve düzgün bir görünüm elde edilmesine katkı sağlar. Kıvamın fazla koyulaşmaması için pişirme işlemi belirli aralıklarla kontrol edilmelidir. Reçel istenen yoğunluğa ulaştığında temiz ve kuru kavanozlara aktarılıp soğumaya bırakılmalıdır.
Armut reçeli sulu olduysa öncelikle kontrollü şekilde biraz daha kaynatılabilir. Reçeli geniş tabanlı bir tencereye alarak orta ateşte pişirmek, fazla suyun buharlaşmasına yardımcı olur. Bu aşamada tencerenin kapağını kapatmamak gerekir. Reçel kaynarken ara sıra karıştırılarak dibe tutması önlenmelidir. Kıvamını anlamak için soğuk bir tabağa birkaç damla reçel bırakıp soğuması beklenebilir. Soğuduğunda akışı yavaşlamışsa reçel istenen yoğunluğa yaklaşmış demektir.
Sulu kalan armut reçelinde limon suyu, kıvam oluşumunu desteklemek için kullanılabilir. Limon suyu reçelin yapısının daha dengeli hale gelmesine yardımcı olur. Ancak fazla miktarda limon kullanmak reçelin tadını gereğinden fazla ekşitebilir. Bu nedenle az miktarda ekleyip reçeli birkaç dakika daha kaynatmak daha uygun olur. Limon suyu genellikle pişirmenin son bölümünde ilave edildiğinde daha iyi sonuç verir. Ardından reçelin bir miktarı soğuk tabağa alınarak kıvamı kontrol edilebilir.
Armut reçeli sıcakken olduğundan daha akışkan görünebilir ve bu durum hemen müdahale edilmesini gerektirmeyebilir. Reçel soğudukça şeker yoğunluğu ve meyvenin yapısı nedeniyle kıvamı belirgin şekilde artabilir. Bu nedenle ocaktan aldıktan sonra küçük bir miktarını tabağa koyarak soğumasını beklemek faydalıdır. Eğer soğuduğunda hâlâ fazla sıvıysa tekrar tencereye alınarak kısa süre kaynatılabilir. Bir anda çok uzun süre kaynatmak armutların fazla yumuşamasına ve dağılmasına neden olabilir. Kıvam kontrolünü aşamalı yapmak hem reçeli hem de meyve parçalarını korumaya yardımcı olur.
Reçelin içerisinde fazla miktarda su bulunuyorsa geniş bir tencere kullanmak bu suyun daha kolay buharlaşmasını sağlayabilir. Geniş yüzey alanı, kaynama sırasında sıvının daha hızlı azalmasına yardımcı olur. Reçel orta ateşte ve kapağı açık şekilde pişirilmelidir. Bu sırada oluşan köpükler bir kaşık yardımıyla alınabilir. Reçelin dibine tutmaması için özellikle pişirmenin son bölümünde daha sık kontrol edilmesi gerekir. Sıvı miktarı azaldıkça reçel yoğunlaşacak ve soğuduğunda daha belirgin bir kıvam kazanacaktır.
Şunlara da göz atın: