Yaprakları yemeklerde, sap ve kökleri turşu, salata, çorba, dolma ve tatlılarda kullanılan pancarın anavatanı Akdeniz ülkeleri, özellikle de Anadolu ve Kafkasya?dır. Ispanakgiller ailesinden gelen bu sebzenin tarihi oldukça eskiye dayanıyor, bir rivayete göre milattan sekiz asır önce Babil kralı Maradach Balladı'ın sebze bahçesinde yetiştirilmiş. Pancarın hayvanlar için yem pancarı ve şeker pancarı da dahil olmak üzere 15 türü bulunuyor. Çiçek saplarıyla 1 ile 15 metre kadar büyüyebilen kırmızı pancar ülkemizde bolca yetiştirilen ikiyıllık otsu bir bitki. Kırmızı pancarın yaprakları etli ve koyu yeşil renkli, yenilen kökü yuvarlağa yakın hafif basık yada uzunca biçimlidir. Kabuk ve eti vişne çürüğü rengindedir. Konserveciliğe uygun olan pancar, yurdumuzun her yerinde yetişir. En çok Rote Kügel denilen çeşidi yetişir. Başlıca şeker kaynaklarından biri olan şeker pancarı, aynı zamanda hayvan yemi ve yaprakları da sebze olarak tüketilir. Yurdumuzda halen 1.5 milyon tondan fazla şeker bu pancardan elde edilirken; modern tarım uygulamalarını beraberinde getiren şekerpancarı hayvancılığın gelişmesine katkıda bulunmuştur. 100 gr pişirilmiş ve suyu süzülmüş kırmızı pancarda 32 kalori, 1.1 gr protein, 7.2 gr karbonhidrat, 0.1 gr yağ, 0.5 mgr demir, 0.8 gr lif, 23 mgr. fosfor, 0 kolestrol, 208 mgr potasyum, 43 mgr sodyum, 23 mgr magnezyum, A, B1 B2, B3 ve C vitaminleri ile folik asit bulunur. Kırmızı pancar yüksek oranda potasyum içerdiği için yüksek tansiyonu düşürücü etkisi vardır. İçerdiği yüksek oranlı lifiyle bağırsaklara iyi gelir ve iştah açıcı özelliği bulunur. Karaciğer ve safra kesesine iyi gelir, üreme fonksiyonlarına, kemik yapısına ve glikoz metabolizmasına katkıda bulunur.